Wereldreis #28 | Filippijnen, land met twee gezichten

14/02/2014 tot 20/02/2014
Laat in de avond bereiken we Cebu. We proberen een slaapplek te vinden maar dat blijkt nog niet zo gemakkelijk. Oud, vies, kakkerlakje hier, kakkerlakje daar, in Cebu is het heel normaal. Uiteindelijk vinden we een plekje in de categorie ‘het moet maar’. Op straat voelen we ons ook niet echt veilig. Prostitutie, bedelende kinderen, zwervers, straatarme oude mensjes. Het is midden in de nacht maar we zien het allemaal. We besluiten de volgende dag meteen door te reizen naar Bohol, een ander eiland van de Filippijnen.

Bohol en de Chocolate Hills

In Bohol is het relaxt. Geen viezigheid, geen drukte maar vriendelijke mensen en frisse lucht. Per tricycle (driewieler) rijden we naar Panglao, een eiland ten zuidwesten van Bohol en met een grote brug verbonden aan dit eiland. De lokale mensen zeggen dat Alona Beach leuk is dus daar gaan we heen. We zijn beide niet fit dus we besluiten het rustig aan te doen. Best lastig want ik heb graag dingen op de planning maar wanneer Mark zegt, “Stop!”, dan komt er geen beweging meer in. Het is dus goed dat er even aan de rem getrokken wordt.

Slapen, eten en lopen is het enige wat we doen. Het enige beetje energie wat we bij elkaar weten te sprokkelen verbruiken we aan een motorritje naar Chocolate Hills. Een landschap van met gras begroeide heuveltjes. In de winter wanneer het gras dood (lees: bruin) is, lijken de heuvels van chocolade. Met een beetje fantasie kom je een heel eind.

Op de terugweg stoppen we bij een lokaal marktje waar we nog even rondstruinen. Tijdens de motorrit zien we helaas nog veel gevolgen van de aardbeving. Er liggen nog steeds veel gebouwen in puin.

Chocolate-Hills-Bohol-Filippijnen

Chocolate Hills Bohol Filippijnen

Familie-in-de-tricycle-Filippijnen

Familie in de tricycle Filippijnen

Duiken op de Filippijnen

We maken een duikje op het huisrif van Panglao Island. Het is uiteraard niet zo mooi als het Great Barrier Reef maar wel hebben we weer een aantal mooie en bijzondere vissen gezien. Onder andere de lion fish, stone fish en puffer fish. ´s Avonds eten we gezellig op het strand, struinen langs de strandtentjes en kijken naar de vuurshows die lokale jongens op het strand organiseren.

(S)expats in de Filippijnen

Wat ons opvalt in Alona Beach zijn de vele jonge Filippijnse meisjes met de veel oudere Westerse mannen. Er zullen vast gevallen van echte liefde tussen zitten maar het zijn er opvallend veel. De meeste mannen zijn vies, oud en dik en daar loopt dan een veel te mooi jong meisje naast. Zij rond de 20 en hij minimaal 60. Hier en daar tref je een jongere versie maar de meeste zijn rijp voor het bejaardentehuis.

Verse-vis-van-de-Filippijnen

Verse vis van de Filippijnen

Dineren-op-het-strand-Filippijnen

Dineren op het strand Filippijnen

Angeles de hoerenhemel

We maken ons klaar voor vertrek naar Hong Kong. Vanwege ons vluchtschema blijven we een nachtje in Angeles. Van tevoren lezen we dat Angeles dé supermarkt voor seks is of een hoerenhemel zoals de mannen het zelf noemen. Alsof we het ergste nog niet gezien hebben. Jonge, hele jonge meisjes en voornamelijk blanke mannen. Angeles ademt seks en kent geen schaamte. We zijn ons er wat in gaan verdiepen en komen tot de conclusie dat de situatie eigenlijk heel erg triest is. Te bedenken dat wat er allemaal gebeurt wat wij niet zien. Naast mij hebben we trouwens geen enkele Westerse vrouw gezien in Angeles. Wat ik heel goed snap want iets anders heb je hier ook niet te zoeken.

Filippijnse-dame-op-de-markt

Filippijnse dame op de markt

Jeepney-op-de-Filippijnen

Jeepney op de Filippijnen

Filippijnen we hebben van je genoten

Ondanks deze donkere zijde gaan we de Filippijnen zeker missen. De vriendelijkheid van de bevolking is hartverwarmend. Iedere Filippino weet hoe te lachen en doet dit ook veelvuldig. Ze hebben niet veel maar zijn zo behulpzaam en warm. Naast de mooie natuur en stranden is ook het vervoer op de Filippijnen tof.  De tricycle’s en jeepney’s (oude Amerikaanse legerauto’s omgebouwd tot taxi) domineren het straatbeeld. De een nog mooier dan de ander en alles beschilderd met christelijke bijbelteksten. Het christendom leeft enorm op de Filippijnen. Op de ferry wordt voor vertrek zelfs een gebed voorgelezen. Alles bij elkaar maakt dit de Filippijnen voor ons een bijzondere bestemming. We hopen ooit eens terug te komen.

To be continued…

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *